Hey hallo!
Super leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn website. Je bent van harte welkom.
Ik ben Fiona. Ik ben 45 jaar en getrouwd met Onno. We hebben samen 4 kinderen. Pippa (2008), Liam (2011), Skylar (2015) en Declan (2021). Wij vormen een groot, gezellig en soms ook een zorgintensief gezin. Liam heeft het zeldzame Rubinstein Taybi syndroom. Ons leven is daardoor vaak anders dan gemiddeld, maar ook rijk aan ervaringen die mij veel hebben geleerd over veerkracht, rust zoeken en goed voor jezelf zorgen.
In 2019 zijn wij vanuit Rotterdam verhuist naar een klein dorpje in Noord- Limburg. We verlangden naar meer ruimte, natuur en een rustiger leven. Hier wonen we nu met onze paarden aan huis.
Samen met mijn man run ik Lommstead, een kleinschalige paardenpensionstalling waar rust, natuur en persoonlijke aandacht centraal staan. Daarnaast bieden we op termijn ook een vakantieaccomodatie voor mensen die even willen ontsnappen aan de drukte en willen genieten van rust en natuur. Voor meer info hierover bezoek onze instapage lommstead of kijk hier.
Naast het leven op het platteland speelt yoga een belangrijke rol in mijn leven.
Na mijn opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening volgde ik verschillende opleidingen, waaronder een 200-uurs yogadocentenopleiding, een opleiding tot gewichtsconsulent en Reiki 1, 2, en 3. Toch is mijn belangrijkste leerweg misschien wel mijn eigen practice.
Op deze website schrijf ik over mijn yogajourney, over (zorg) moederschap, leven met paarden aan huis en het zoeken naar balans in een leven dat soms best intens kan zijn.
Mijn yogajourney
Mijn blog bestaat al vanaf 2016, maar pas vanaf 2022 ben ik echt meer gaan schrijven. Net na mijn yogateachertraining voelde ik de behoefte om mijn eigen pad met yoga te delen.
Niet de perfect yoga
Maar juist de practice die langzaam gaat
De practice met twijfel
Met een lichaam die niet altijd meewerkt
In de yogawereld zie je vaak vooral de perfecte houdingen en de meest flexibele lichamen. Dat kan inspirerend zijn maar het kan ook het gevoel geven dat yoga alleen maar bedoeld is voor een bepaald type lichaam.
Mijn ervaring is anders.
Yoga heeft mij juist geleerd dat een practice niet perfect hoeft te zijn om waardevol te zijn. Soms gaat het langzaam. Soms loop je tegen blessure, spanning en twijfel aan. En vaak ontdek je juist daar de echte verdieping.
In mijn serie ‘Tussen houding en houding’ schrijf ik open over mijn eigen Ashtanga en Hatha practice: over vertragen, doorzetten, vergelijken, blessures en alles wat er zich op de mat en daarbuiten laat zien. Misschien herken je er iets van.
Contact
Vind je het leuk om mee te lezen of heb je een vraag? Dan kun je altijd reageren onder een blogartikel, een bericht sturen via het contactformulier of mij een berichtje sturen op instagram.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Dan kun je je ook inschrijven voor de nieuwsbrief.
Dank je wel dat je hier bent.